Stap 01
Van een oud onderdeel naar een nieuw ontwerp
Reverse engineering begint bij wat er nog wél is. Dat kan een origineel onderdeel zijn, maar ook een beschadigd exemplaar, een oude tekening of de constructie waarin het ontbrekende onderdeel moet passen.
We onderzoeken hoe het onderdeel is opgebouwd, wat de functie is en hoe het samenwerkt met de rest van de auto. Vervolgens leggen we de vorm en maatvoering vast en werken we die uit tot een digitaal ontwerp.
Daarbij gaat het om meer dan alleen de buitenkant. Ook bevestigingspunten, wanddiktes, bewegingsruimte en de passing met andere onderdelen verdienen aandacht.
Een onderdeel moet er niet alleen goed uitzien, maar vooral doen waarvoor het bedoeld is.
Stap 02
Nauwkeurig vastleggen met 3D-scannen
Met een 3D-scan kunnen we de vorm van een bestaand onderdeel digitaal vastleggen. Dat is vooral waardevol bij complexe rondingen, carrosseriedetails en onderdelen waarvan geen bruikbare tekeningen meer beschikbaar zijn.
Een scan vormt daarbij het vertrekpunt, niet automatisch het eindresultaat. Slijtage, vervorming en beschadigingen worden immers ook vastgelegd. Daarom combineren we de scan met metingen en een beoordeling van het oorspronkelijke ontwerp.
Zo voorkomen we dat we niet alleen het onderdeel, maar ook de slijtage namaken.
Stap 03
Digitaal reconstrueren in SolidWorks
In SolidWorks werken we de verzamelde gegevens uit tot een bruikbaar 3D-model. We reconstrueren beschadigde vormen, leggen belangrijke maten vast en bepalen hoe het onderdeel op de bestaande constructie moet aansluiten.
Is het originele onderdeel niet compleet? Dan onderzoeken we welke informatie nodig is om de ontbrekende delen verantwoord te reconstrueren. Soms bieden een vergelijkbaar onderdeel, historische documentatie of de aansluitende delen van de auto voldoende aanknopingspunten.
Vanuit het digitale ontwerp kunnen we vervolgens een technische tekening, een proefmodel, een mal of een productiebestand maken. Daarmee ontstaat een duidelijke basis voor de volgende stap: het daadwerkelijk vervaardigen.
Stap 04
De juiste productietechniek voor het onderdeel
Niet ieder onderdeel vraagt om dezelfde aanpak. De vorm, het materiaal, de belasting en het gebruik bepalen welke productiemethode geschikt is.
CNC-bewerking
Voor onderdelen die uit metaal of kunststof worden gefreesd of gedraaid. De vorm en maatvoering uit het digitale ontwerp worden vertaald naar een machinaal vervaardigd onderdeel.
Kunststof 3D-printen
Voor proefmodellen, vormcontroles, hulpmiddelen en bepaalde functionele onderdelen. Temperatuur, belasting en contact met olie of brandstof bepalen of een geprint onderdeel geschikt is.
Metaal 3D-printen
Een oplossing voor complexe vormen die met andere technieken moeilijk te maken zijn. Daarbij horen een passende materiaalkeuze, eventuele nabewerking en controle.
Mallenbouw
De verbinding tussen digitaal ontwerp en ambacht. Een ontworpen of geprinte mal kan helpen bij het vormen van plaatwerk of dienen als basis voor een gietproces.
Waar nodig werken we samen met gespecialiseerde productiepartners. Zo kiezen we de methode die bij het onderdeel past, in plaats van het onderdeel aan te passen aan één beschikbare techniek.
Stap 05
Eerst beoordelen en passen, dan verder
Waar dat zinvol is, maken we eerst een proefmodel. Daarmee kunnen we de vorm, bevestiging en beschikbare ruimte controleren voordat het definitieve onderdeel wordt geproduceerd.
Dat is belangrijk bij maatwerk: een onderdeel kan op zichzelf correct zijn, maar moet ook aansluiten op een auto waarin eerdere reparaties of aanpassingen zijn uitgevoerd.
Een passend proefmodel zegt bovendien nog niet alles over de geschiktheid van het uiteindelijke onderdeel. Ook materiaal, sterkte en gebruiksomstandigheden moeten kloppen. Vooral bij onderdelen met een veiligheidsfunctie vraagt dat om een zorgvuldige beoordeling.
Wat digitaal te tekenen of te printen is, is niet automatisch geschikt om in een auto te gebruiken.
Stap 06
Moderne technieken, met respect voor het origineel
Een nieuw onderdeel maken is niet altijd de eerste of beste keuze. Wanneer een origineel onderdeel goed te herstellen is, nemen we die mogelijkheid mee in de afweging.
Moet er toch iets opnieuw worden vervaardigd, dan vormen de oorspronkelijke constructie, uitstraling en functie het uitgangspunt. Een andere materiaalkeuze of constructieve aanpassing is een bewuste beslissing, geen automatisme.
Juist daar komen onze vakgebieden samen. De computer helpt ons om vormen vast te leggen en oplossingen uit te werken. Onze vakmensen beoordelen hoe die oplossing in de praktijk moet functioneren.